1918-ci ilin 30 mart və 3 aprel tarixləri arasında Bakı Soveti və daşnak erməni silahlı dəstələri azərbaycanlılara qarşı soyqırım törətmişlər. Onlar Bakı şəhərində və Bakı quberniyasının müxtəlif bölgələrində, eləcə də Şamaxı, Quba, Xaçmaz, Lənkəran, Hacıqabul, Salyan, Zəngəzur, Qarabağ, Naxçıvan və digər ərazilərdə azərbaycanlıları kütləvi şəkildə vəhşicəsinə qətlə yetirmişlər.
Ermənilərin 1918-ci il mart və aprel aylarında Azərbaycanın bəzi bölgələrində törətdikləri qətliamları sübut edən çoxlu sayda arxiv materialı var. Onlar hətta Qarabağda yaşayan ermənilərlə birləşib Gəncəyə hücuma hazırlaşırdılar. Lakin 1918-ci ilin mayında Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin yaradılması işğalçıların bütün planlarını pozdu.
Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti hökumətinin, Fövqəladə İstintaq Komissiyasının materiallarında göstərilir ki, bu soyqırım nəticəsində Cavanşir qəzasında 28 kənd, Cəbrayıl qəzasında 17 kənd, Zəngəzur qəzasında 115 azərbaycanlı kəndi tamamilə yandırılmış, əhalisi məhv edilmişdir. İrəvan quberniyasının 199 kəndində yaşayan 135 min azərbaycanlı məhv edilmiş, kəndlər isə yerlə yeksan edilmişdir. Bakı, Şamaxı və digər şəhərlərdə Cümə məscidi də daxil olmaqla əksər mədəniyyət abidələri yandırılmış və uçurulmuşdur.
26 mart 1998-ci il tarixində ulu öndər Heydər Əliyev tərəfindən martın 31-nin Azərbaycanlıların Soyqırımı Günü kimi qeyd olunması haqda Sərəncam imzalanıb.
