Gəncənin Abbasabad adlandırılması haqqında “Güvəncin nağılları” kitabında bir hekayə var. Bu hekayəni sizə təqdim edirik:
Günlərin bir günü Şah Abbas sarayında bir səyyahla söhbət edirdi. Onlar xeyli danışandan sonra səyyahdan soruşdu:
- De görüm, dünyada Mazandarandan gözəl şəhər varmı?
Səyyah dedi:
- Şah sağ olsun, var.
Şah Abbas soruşdu:
- O hansı şəhərdi elə?
Səyyah dedi:
- Şah sağ olsun, Gəncə. Nə Günbatanda, nə Gündoğanda elə gözəl şəhər görməmişəm.
Səhəri gün Şah Abbas bunu yoxlamaq üçün Gəncəyə bir elçi yolladı və dedi: “Səyyahın tərifinə dəyər, ya yox?”. Qasid bir həftədən sonra qayıdıb gəldi. Şah Abbas dedi:
- Nə görmüsən, danış.
Qasid dedi:
- Şah sağ olsun, Gəncə, elə bir cənnətməkandı ki, baxanda adamın gözü qamaşır. Sizə layiq şəhərdi.
Şah Abbas fikrə getdi. Neyləsin-neyləməsin? Axırda göstəriş verdi və qoşun hazır oldu. Say-seçmə əsgərlərlə Gəncəyə yollandı. Şəhəri mühasirəyə aldı və xəbər göndərdi ki, təslim olun. Amma elçiyə verilən cavab sərt oldu:
- Gəncə heç vaxt təslim olmaz! Şaha deyin ki, bizim dəmirçilərin düzəltdikləri qılınclar çox iti olur.
Şah Abbas bu xəbəri eşidən kimi əmr verdi ki, şəhərə hücum etsinlər. Gəncəlilər düz 40 gün, 40 gecə döyüşdülər. Evlər, bağlar xarabaya döndü. Amma Şah Abbas gördü ki, Gəncə səyyahın dediyi kimi, Mazandarandan gözəldi.
Şəhəri ələ keçirən Şah Abbas əmr edir ki, şəhərin adını dəyişdirib Abbasabad qoysunlar və “Gəncə” deyənin dilini kəssinlər. Lakin heç bir gəncəli, dili kəsilsə də, Gəncəyə Abbasabad demədi. Bunu görən Şah Abbas əmr etdi ki, xeyli aralıda, indiki Gəncənin yerində təzə şəhər salınsın, adı da Abbasabad olsun.
Təzə şəhər salındı, lakin xalq ona yenə də Abbasabad yox, Gəncə dedi. Aradan illər keçdi, yerli əhali yadelli işğalçılardan şəhəri azad etdi.
